«Aυθόρμητο» + Ανάθεση = Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

Πολλές φωνές τελευταία, “αυθόρμητα”, εκφράζουν απόψεις, προτείνουν “έξυπνες” λύσεις πατώντας σε υπαρκτά προβλήματα. Και λέμε “αυθόρμητα”, γιατί σε τελική ανάλυση τίποτα δε γεννιέται από το τίποτα. Άρα κάποιοι  πρέπει να έχουν προετοιμάσει το έδαφος, να έχουν σπείρει αυτές τις απόψεις, για να θερίσουν στο τέλος τον καρπό τους. Ποιοί είναι όμως αυτοί;

pame_alliws.jpg

Σε κάθε ταξική κοινωνία, υπάρχει και μια ιδεολογία  η οποία κυριαρχεί. Αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την ιδεολογία της τάξης που κατέχει τα μέσα παραγωγής και συνεπώς τον πλούτο που παράγεται.  Η τηλεόραση, γραπτός και ηλεκτρονικός τύπος ως μέσα παραγωγής, βρίσκονται στα χέρια αυτής της τάξης που τα χρησιμοποιεί για να επιβάλει την ιδεολογία της. Για λόγους συντομίας θα μείνουμε σ’ αυτούς τους μηχανισμούς.

Ο πυρήνας της προπαγάνδας τους αφορά την ταύτιση των συμφερόντων του εργάτη μ’ αυτά του αφεντικού του, των εργαζόμενων με αυτά της τάξης των κεφαλαιοκρατών, όπου ο πρώτος συμμετέχει στην παραγωγική διαδικασία ως παραγωγός του πλούτου και ο δεύτερος ως ιδιοκτήτης του. Σύμφωνα μ’ αυτή λοιπόν, όσο μεγαλύτερη η κερδοφορία της επιχείρησης, τόσο μεγαλύτερος και ο μισθός του, τόσο ασφαλέστερη και η θέση εργασίας του. Για να πραγματοποιηθεί όμως το κέρδος, πρέπει να πουληθεί το εμπόρευμα της επιχείρησης σε τιμή χαμηλότερη απ’ αυτή των ανταγωνιστών της. Μέσα σ’ αυτόν τον ανταγωνισμό ο κάθε επιχειρηματίας είναι υποχρεωμένος να συμπιέζει το κόστος, το μεροκάματο του εργάτη. Όποιοι δίνουν περισσότερα στον εργάτη, δε σημαίνει ότι κερδίζουν λιγότερο από τους υπόλοιπους, αλλά ότι βγάζουν περισσότερο κέρδος ανά εργάτη σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους. Παραμύθι λοιπόν η ταύτιση των συμφερόντων.

Έτσι διάφοροι ειδήμονες-απολογητές του συστήματος παρελάζουν στις τηλεοράσεις, αρθρογραφούν στον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο για να μας πουν, πως η οργάνωση των εργαζόμενων και η πάλη εργάτη-αφεντικού είναι ξεπερασμένα στην εποχή μας.  Και όταν ο κόσμος δει ότι από τον καναπέ δε γίνεται τίποτα και αποφασίζει να κατέβει στο δρόμο, τότε προσπαθούν να διοχετεύσουν την αγανάκτησή του σε ανώδυνα για το σύστημα κανάλια. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια, από τότε που κανάλια ιδιοκτησίας εφοπλιστών και βιομηχάνων καλούσαν τον κόσμο να κατέβει στις πλατείες με “ουδέτερα” συνθήματα του τύπου “έξω τα κόμματα και τα συνδικάτα”. Άξιον απορίας ήταν, πως κανάλια που μέχρι τότε συστηματικά συκοφαντούσαν τις διαδηλώσεις, να καλούν τον κόσμο να διαδηλώσει. Σε λίγο καιρό, αφού ο κόσμος έριξε μερικές μούντζες έτσι για εκτόνωση, επέστρεψε στη θαλπωρή του καναπέ έχοντας βρει τους νέους σωτήρες του: τους σημερινούς κυβερνώντες και τους φασίστες Χρυσής Αυγής. Οι κινητοποιήσεις αυτές “ξεφούσκωσαν”, όχι γιατί έλειπε η μαζικότητα, αλλά ο σωστός προσανατολισμός και η οργάνωση από τα κάτω, αυτό δηλαδή που ήθελαν οι διοργανωτές τους.

Είναι μια αντίφαση, από τη μια να κατακεραυνώνεις μνημόνια και αντιλαικούς νόμους και απ’ την άλλη, να χειροκροτείς τον απολογισμό της Διοίκησης, δηλαδή την εφαρμογή τους.

Η αντίφαση λύνεται, όταν ο εργαζόμενος το πάρει αλλιώς, συνειδητά. Την ταξική συνείδηση όμως δε θα τη βρει στο ράφι του πολυκαταστήματος, ούτε στον καναπέ. Στην οργανωμένη πάλη με τον αντίπαλο κατακτιέται η συνείδηση,  τότε φαίνεται ποιός είναι μαζί και ποιός απέναντι. Και μόνο μέσα σ’ αυτήν μπορεί να κρίνει κανείς, ποιοί “σήκωσαν” μια κινητοποίηση, ποιοί την υπονόμευσαν, ποιοί τα “μάζεψαν” στα μισά του δρόμου και ποιοί τράβηξαν ως το τέρμα.

Τέλος, επειδή πολλοί “πετάνε το όπλο στο φράχτη” λόγω του αρνητικού συσχετισμού δύναμης, έχουμε να πούμε ότι αυτός δεν είναι στατικός. Και αν σήμερα είναι αρνητικός για τους εργαζόμενους, δε σημαίνει ότι θα είναι και αύριο. Προυπόθεση όμως γι’ αυτό, είναι η

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

πηγήhttp://asypapageorgiou.blogspot.gr/2017/01/a.html?spref=fb

Advertisements

Περί λειτουργίας των σωματείων……ο λόγος.

cf83cf85cebdceb8ceb5191.jpg

Είναι καλό και ζητούμενο η συνεργασία σωματείων και ανταλλαγή απόψεων μεταξύ τους.Όλοι αρχίζουμε να συναισθανόμαστε ότι ο καθένας μόνος και αποκομμένος απο τους υπόλοιπυς εργαζόμενους το μόνο που θα κερδίσει είναι μια θέση στο συγχρονο Καιάδα της εργασιακής ζούγκλας που μας επιβάλλουν όλοι οι παλιοί και νέοι κυβερνητικοί σωτήρες …τρομάρα τους …και πίκρα μας.

Διαβάστε τη συνέχεια

ΣΕΤΗΠ: Πέτυχε την επαναπρόσληψη εργαζόμενου στην εταιρεία «Retail Link»

retail-link-kinhtopoihsh-3.jpg
Από την κοινητοποίηση του Σωματείου

Άλλη μια νίκη των ταξικών σωματείων!

Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις όπου αποδείχτηκε πως  όταν τα σωματεία είναι μαζικά, δηλαδή όταν συμμετέχουμε όλοι στη δράση τους και παρεμβαίνουμε δυναμικά, μετράμε νίκες.Είναι μια είδηση που προφανώς δεν θα δείτε ή θα ακούσετε για αυτήν από τα μμε τους γιατί θέλουν να καλλιεργούν την ηττοπάθεια και τον ατομικισμό.

Κανένας μόνος του!

Διαβάστε τη συνέχεια

Με αφορμή την «Ηλεκτρονική Αθηνών»

Με το πιο πρόσφατο παράδειγμα, αυτό της “Ηλεκτρονικής Αθηνών” που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά ίδιων περιστατικών, θυμηθήκαμε την περίπτωση των συναδέλφων της Alapis οι οποίοι από το Νοέμβρη του 2012 ακόμα δεν έχουν πάρει τις αποζημιώσεις και τα δεδουλευμένα τους.

Όλα αυτά τα περιστατικά, μόνο τυχαία δεν είναι ούτε και οφείλονται σε κάποιου είδους θεομηνία ή στην προβληματική προσωπικότητα κάποιου εργοδότη, τη «λαμογιά» όπως συνηθίζεται να ονομάζεται, εξάλλου μιλάμε για απρόσωπες Ανώνυμες Εταιρείες, μεγάλες δηλαδή επιχειρήσεις όλων των κλάδων, της βιομηχανίας, του εμπορίου κλ.

Τα ίδια ακριβώς συνέβησαν και στην Αλάπις με τη διαφορά πως οι συνάδελφοι εκεί κινητοποιήθηκαν, αν και κάπως αργά σε σχέση με την κατάσταση όπως διαμορφωνόταν, οργάνωσαν την αντίδραση τους και απόφυγαν όπως σχεδίαδε η επιχείρηση την ένταξη στο άρθρο 106, κομμάτι παλιότερης από τα μνημόνια αντεργατικής νομοθεσίας, που θα τους κρατούσε ομήρους της Αλάπις ως σήμερα και τέλος πάλαιψαν να κρατηθεί η επιχείρηση σε λειτουργία αντίθετα με τους σχεδιασμούς της εργοδοσίας.

 

C360_2012-12-18-12-18-52.jpg
Από την 5ήμερη απεργία των εργαζομένων της Alapis:Αποκλεισμός των εγκαταστάσεων στη Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα