1η Μάη:Δεν είναι αργία είναι Απεργία!

«Εἶχες τὰ μάτια σκοτεινά, σφιγμένο τὸ σαγόνι
κι εἴσουν στὴν τόλμη σου γλυκός, ταῦρος μαζὶ κι ἀηδόνι.»

Επιτάφιος,Γιάννης Ρίτσος

Έτσι θυμάται, η μάνα που μοιρολογά το δολοφονημένο γιό της, τη στιγμή που έφευγε από το σπίτι εκείνο πρωϊνό της πρωτομαγιάς για να διεκδικήσει το δίκιο της τάξης του, το ψωμί το δικό του και των συναδέλφων του.Να διεκδικήσουν τη Συλλογική Σύμβαση, να αμοίβονται δηλαδή όλοι ίσα για την ίδια δουλειά, να μην αυθαιρετεί το κάθε αφεντικό εις βάρος τους κατά πως τον συμφέρει, να είναι όλοι οι εργαζόμενοι προστατευμένοι κάτω από την ίδια στέγη, με τα ρεπό και τα ένσημα τους.Και ΝΙΚΗΣΑΝ!

Συνέχεια