Τις επιχειρήσεις τις κλείνουν οι εργαζόμενοι;

Από τα μμε, έντυπα και ηλεκτρονικά, αλλά και από την τηλεόραση-όλα ιδιοκτησία μεγάλων ή μικρότερων επιχειρηματικών συμφερόντων- όποτε οι εργαζόμενοι οργανωνόμαστε για να αντισταθούμε στην βαρβαρότητα που προσπαθούν να μας επιβάλλουν, οι αγώνες μας κατασυκοφαντούνται.Ένα από τα επιχειρήματα που συνήθως αναπαράγονται ,πρόσφατη περίπτωση αυτή του επιχειρηματία Σαββίδη, είναι πως οι οι εργαζόμενοι με τις «παράλογες» απαιτήσεις και τις κινητοποιήσεις τους κλείνουν τις επιχειρήσεις.

Τα εργοστάσια δεν τα κλείνουν οι εργάτες!

Αυτοί που υφίστανται τις συνέπειες των λουκέτων είναι πάντα οι εργαζόμενοι και όχι οι εργοδότες, οι οποίοι συνεχίζουν να επιβιώνουν με άνεση, να θεωρούνται σταθεροί επενδυτές και ο κύριος κρίκος της ανάπτυξης. Γι’ αυτό η κάθε κυβέρνηση τους εξυπηρετεί με νέα προνόμια και σε κάθε επίπεδο και την ίδια στιγμή κλείνει τα μάτια στην ασύδοτη δράση τους.

Οι επιχειρήσεις, που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια και πετάχτηκαν στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενοι δεν έκλεισαν από τους δήθεν «μαξιμαλισμούς» και τους αγώνες των εργαζομένων. Τα προϊόντα που παρήγαγαν δεν έπαψαν ποτέ να είναι απαραίτητα με βάση τις κοινωνικές ανάγκες, δε μειώθηκε η ζήτησή τους στην αγορά.

Τα εργοστάσια τα κλείνει η καπιταλιστική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και η αναρχία στην παραγωγή, η αναζήτηση του μέγιστου κέρδους. Γι’ αυτό μονάδες εργοστασίων, αλλά και κλάδοι ολόκληροι, απαραίτητοι για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και την ανάπτυξη της χώρας πάνω στον υπαρκτό και πλούσιο πλουτοπαραγωγικό ιστό της, όπως τα κλωστοϋφαντουργεία, τα ναυπηγεία κ.λπ. συρρικνώνονται και αργοπεθαίνουν. Γι’ αυτό η πλειοψηφία των επιχειρήσεων σε μια σειρά κλάδους και περιοχές που απασχολούσαν χιλιάδες εργαζόμενους, μεταφέρθηκαν σε άλλες χώρες, αναζητώντας μεγαλύτερα κέρδη.

Ολος αυτός ο μηχανισμός χειραγώγησης θα πρέπει να δώσει πειστικές εξηγήσεις στην αμέτρητη λίστα που ακολουθεί.

Τα εργοστάσια:

Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας (Λαναράς),Λιπασμάτων,Ζάχαρης,ΝΤΑΪΑΜΟΝ ΕΛΛΑΣ,ΤΡΙΟΥΜΦ,«Σίσερ Πάλκο»,«ΦΛΩΡΑ»,Κατσέλης στη Θεσσαλονίκη,«Ιντεάλ Στάνταρ»,Επιχείρηση FOCO,ΣΙΔΕΝΟΡ,Τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά,της «Σόφτεξ» στη Δράμα,τα «Μεταλλεία Κασσάνδρας»,η «Κατερίνα» στην Πιερία,η «Μπιάνκα Παγγαίου» στην Καβάλα,η «Πίνδος» στα Γρεβενά,η «Φλώρινα Χωναίος» στη Θεσσαλονίκη,η «Τρικολάν» στη Νάουσα,η «Καματάκης ΑΤΕΕ» στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη,η «ΑΝΚΕΡ» στον Εβρο,η «ΚΑΛΤΟΝ» στη Θεσσαλονίκη,το «Καπνεργοστάσιο Μιχαηλίδη» στην Ξάνθη,ο Ομιλος Ηλιάδη» (ΚΟΡΤΑΓΚ, ΗΛΤΕΞ, Βαφεία Σίνδου και Κιλκίς) στη Θεσσαλονίκη στην Πιερία και το Κιλκίς,η ΚΟΝΤΗ,η ΒΙΟΣΟΛ στη Μαγνησία.

ΤΑ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ;

ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ;

Έπαψε το φάρμακο να είναι αναγκαίο ή μήπως τη μείωση των κερδών των φαρμακοβιομηχάνων, την πληρώσαμε εμείς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο;το πληρώνουμε όμως το ίδιο το φάρμακο πανάκριβα;

Διαβάστε τη συνέχεια:

Οι περιπτώσεις Pirelli & Goodyear: ένα παραμύθι που κρατάει χρόνια!

Advertisements