Γράμμα απο γονείς σε γονείς.

Συνάδελφε,  συναγωνιστή της ζωής ΓΟΝΕΑ.

Προσπαθούμε με αυτόν τον τρόπο να έρθουμε σε επαφή μαζί σου όχι τόσο για να σε πείσουμε για τις απόψεις μας ,γιατί  αυτό δεν γίνεται μέσα από ένα χαρτί,  όσο για να θέσουμε κάποιους μικρούς προβληματισμούς που μπορούν να αποτελέσουν τη στοιχειώδη βάση μιας συζήτησης.

Γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μιας ανελέητης επίθεσης που έχουν κηρύξει μαζί σαν καλοί συνεργάτες ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ-ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Ένωση,  επίθεση που διττό στόχο έχει από τη μια πλευρά την οικονομική δυσπραγία της κάθε οικογένειας, γιατί μόνο έτσι μπορούν να κερδίζουν κάποιοι άλλοι,  και από την άλλη μέσα από αυτή τη διαδικασία να πετύχουν ένα μεγάλο πλήγμα στην ψυχοσύνθεση της οικογένειας και της κοινωνίας γενικά. Δεν θέλουν μόνο ένα εξαθλιωμένο οικονομικά γονιό,  αλλά ένα γονιό που θα έχει χάσει  τα αντανακλαστικά του,  τις αντοχές του,  τη διάθεσή του να αντισταθεί. Τα μέτρα τους προσιδιάζουν σε εργασιακό Μεσαίωνα για  τους εργαζόμενους που έχουν δουλειά και για τους εργαζόμενους – ανέργους- σε επαιτεία. Δεν θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι θέλουν να μας συνηθίσουν στην ιδέα να πιστέψουμε πως θα είναι ευκολότερο να πεθάνουμε από το να ζούμε.

Έχουν τη δυνατότητα να το πετύχουν;

Έχουν όσο τους αφήνουμε εμείς να το κάνουν.

Τίποτα δεν μπορούν να μας πάρουν αν δεν τους το δώσουμε.

Μέσα μαζικής ενημέρωσης και κόμματα που συμπλέουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην διαχείριση αυτής της καπιταλιστικής κρίσης βομβαρδίζουν ολημερίς επιχειρηματολογώντας για την αναγκαιότητα των μέτρων τους. Αποκρύβουν εσκεμμένα την αιτία είτε παραπληροφορώντας  λέγοντας ότι για την κρίση φταίει ο υπέρογκος, ο ανοργάνωτος, ο γεμάτος ρεμούλα δημόσιος τομέας, είτε χρησιμοποιώντας μια πιο αποκρουστική  επιχειρηματολογία που ενοχοποιεί τους μετανάστες αποκρύβοντας ακόμη και από αυτό την πραγματική αιτία της εδώ παρουσίας τους (πόλεμοι, φτώχεια, θρησκευτικές διαφορές ) ή ο μικρός ελεύθερος επαγγελματίας που δεν κόβει αποδείξεις ή κάθε άλλη κοινωνική ομάδα που μπαίνει στον στόχο τους ανάλογα με τα μέτρα που θέλουν να πάρουν.

Το θέμα είναι ότι η ιστορία δεν τελειώνει εδώ.

Στις επιδιώξεις τους είναι και η νέα γενιά. Επιθυμούν τον πειθαναγκασμό των νέων στις ορέξεις τους. Θέλουν με τα προγράμματά τους, όπως τα έχουνε βαφτίσει, να δημιουργήσουν τους μελλοντικούς τους δουλοπάροικους, όχι μόνον των 300 ευρώ αλλά και παιδιά που θα είναι γερασμένα πριν καν βγουν στην παραγωγή. Φιλοσοφία της πολιτικής τους  είναι  όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το “νέο” νόμο για την παιδεία, η λαϊκή οικογένεια να στερήσει τα παιδιά της από την μάθηση. Γιατί αλήθεια ποια θα πρέπει να είναι η απόφαση του άνεργου γονιού στο δίλλημα επιβίωση ή φροντιστήριο στο παιδί; Συνεπώς εύλογο και το συμπέρασμα ότι εκεί οδηγούν την οικογένεια στερώντας την από τη βασική ανάγκη της μόρφωσης. Καθαρό να μας γίνει συνάδελφε γονέα ότι μαθητής με μόρφωση και με προϋποθέσεις σημαίνει άνθρωπος με περισσότερη ελευθερία στη σκέψη, δυνατότητα κατανόησης της πραγματικότητας, επομένως και περισσότερο εξοπλισμένος να αντιλαμβάνεται τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων. Κάτω από τέτοιες προϋποθέσεις και συνθήκες ιδεολογήματα από φασιστικές οργανώσεις δεν θα βρίσκουν έδαφος. Γιατί θα πρέπει και εσύ να εναντιωθείς σ’αυτους που η ανθρώπινη ζωή παίζεται στα “ζάρια”, σ’αυτους που εμπορεύονται την εργασία στα αφεντικά για 18ευρω μεροκάματο, σ’αυτους που την δήθεν αλληλεγγύη (τρόφιμα, ρούχα) την πουλάν “νταβατζηλίκι” στους μετανάστες.

Γιαυτό λοιπόν ΕΝΑΝΤΙΩΣΟΥ.

Σε αυτήν τη λογική   θέλουν να μας εντάξουν. Πιστεύουμε σαν γονείς ότι έχοντας  τα παιδιά μας μακριά από οποιαδήποτε άλλη άποψη που προσιδιάζει σε αντίσταση και αγώνα κρατώντας τα «ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΜΕΝΑ», διατηρώντας τα σε μια νοητή γυάλα μειώνουμε τους κινδύνους που στοχεύουν στην μη ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του παιδιού.

Αυτό είναι το σχέδιο τους και προσπαθούν εκμεταλλευόμενοι την λογική αγωνία που έχουμε ως γονείς να προστατεύουμε τα παιδιά μας να μας κάνουν να υιοθετήσουμε την αισχρή αντίληψη τους ως δική μας.

Αυταπάτες και πάλι αυταπάτες. Αλήθεια ποιος νέος,  ποιος έφηβος μπορεί να μείνει μακριά από προβλήματα που αφορούν το μέλλον του, όταν είναι πολύ πιθανόν ο γονιός στο σπίτι  να είναι άνεργος,  να ζει με δανεικά,  να φοβάται μη τυχόν και  αρρωστήσει και χρειαστεί  πρόσβαση στα νοσοκομεία;

Η υγιής προσωπικότητα ενός εφήβου ζυμώνεται και διαμορφώνεται μόνον και μόνον τότε, όταν νιώσει ότι μπορεί να  αποκτήσει την ελευθερία , μια ελευθερία που κατακτιέται μέσα από τη γνώση της ίδιας της πραγματικότητας, μια δραστηριότητα που απαιτεί ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΓΩΝΑ και ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ

ΓΙΑΥΤΟ ΣΕ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙΣ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ.

Με συμπάθεια

Ένας συναγωνιστής της ζωής

 

Advertisements