Περπατάτε γιατί…….χανόμαστε.

http://www.cityportal.gr/articles_det1.asp?subcat_id=212&article_id=82482


Περπάτημα: Το μαγικό φάρμακο

Το περπάτημα είτε γίνεται στην εξοχή είτε ακόμα και στη γειτονιά μας έχει τεράστια οφέλη για την υγεία μας. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αν ο καθημερινός περίπατος ήταν χάπι, θα γινόταν μια από τις πιο δημοφιλείς συνταγές των γιατρών μιας και η συμβολή του στην υγεία είναι τεράστια.
Το περπάτημα μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης πολλών νόσων: από έμφραγμα και εγκεφαλικό μέχρι κάταγμα ισχίου και γλαύκωμα. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, ωστόσο επιστημονικές έρευνες αποδεικνύουν τα παραπάνω. Το περπάτημα δε απαιτεί συνταγογράφηση, το ρίσκο παρενεργειών είναι ελάχιστο και τα οφέλη τεράστια:

 

Έλεγχος του Βάρους: Σε συνδυασμό με υγιεινή διατροφή η φυσική άσκηση (περπάτημα) είναι το κλειδί για τον έλεγχο του βάρους. Η διατήρηση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα μειώνει τις πιθανότητες για διαβήτη (τύπου 2), καρδιολογικά προβλήματα, εγκεφαλικό, καρκίνο, άπνοια ύπνου (παθολογικό ροχαλητό) και οστεοαρθρίτιδα

 

Έλεγχος της πίεσης: Η φυσική άσκηση δυναμώνει την καρδιά έτσι ώστε να μεταφέρει περισσότερο αίμα με λιγότερη ενέργεια και μικρότερη πίεση στις αρτηρίες. Η καλή φυσική κατάσταση είναι εξίσου αποτελεσματική στον έλεγχο της υπέρτασης όσο αρκετά φάρμακα.

Μείωση της πιθανότητας εμφράγματος: Ασκήσεις όπως το γρήγορο περπάτημα για 30- 60 λεπτά την ημέρα έχουν αποδειχτεί ότι μειώνουν σημαντικά το ρίσκο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Αύξηση της «καλής» χοληστερόλης: Το περπάτημα αυξάνει το επίπεδο της (HDL) και συγχρόνως βοηθάει στο να μειωθούν τα επίπεδα της LDL , η οποία είναι η υπαίτια για τη δημιουργία αρτηριοσκλήρωσης.
Μείωση του ρίσκου για εγκεφαλικό: Καθημερινό γρήγορο ωριαίο περπατημα μειώνει στο μισό την πιθανότητα εγκεφαλικού επεισοδίου.
Μείωση του ρίσκου καρκινου και διαβήτη τύπου 2: Μια 20ετής έρευνα σε 72000 νοσοκόμες συνδέει το συχνό περπάτημα με μειωμένη συχνότητα αυτών των ασθενιών. Άλλη έρευνα σε κατηγορία ανθρώπων υψηλού ρίσκου διαβήτη έδειξε μείωση του ρίσκου διαβήτη στο μισό όταν αυτοί συνδύασαν το περπάτημα με μειωμένη κατανάλωση λιπαρών τροφών και μείωση του βάρους τους κατά 5-7%.
Μείωση της ανάγκης επέμβασης για χολολιθίαση: Έρευνα το Harvard σε 60000 γυναίκες έδειξε ότι το συχνό περπάτημα μειώνει την ανάγκη χειρουργίου χολολιθίασης στο 20-30%.

Προστασία από κάταγμα ισχίου: Το καθημερινό περπάτημα αποτελεί την κύρια μορφή πρόληψης αλλά και θεραπείας της οστεοπόρωσης (κύρια αιτία κατάγματος ισχίου).
Η λίστα είναι σχεδόν ατελείωτη. Πολλές έρευνες καταδεικνύουν ότι το καθημερινό περπάτημα βοηθά:

 

Στην πρόληψη κατάθληψης, καρκίνου του εντέρου, δυσκοιλιότητας, προβλημάτων στήσης

Στην αύξηση του μέσου όρου ζωής

Στη μείωση του άγχους

Στη μείωση των συμπτομάτων αρθρίτιδας και οσφυαλγίας

Στην ενδυνάμωση μυών οστών και αρθρώσεων

Στη βελτίωση του ύπνου

Στη βελτίωση της διάθεσης και της αίσθησης ευτυχίας[/check_list]

Δημιουργήστε σταθερό πρόγραμμα

Μια σταθερή ρουτίνα είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας στο να κερδίσετε περισσότερα από το πρόγραμμα άσκησης. Καθημερινό περπάτημα 30-60 λεπτά συνίσταται.

Ακολουθείστε αυτές τις συμβουλές για μεγαλύτερα οφέλη:

Καθώς περπατάτε θα πρέπει να έχετε τη δυνατότητα να διατηρήσετε μια συζήτηση. Αν αναπνέετε πολύ άνετα αυξήστε το ρυθμό σας. Αν πάλι δυσκολεύεστε να μιλάτε και να αναπνεύσετε τότε μειώστε λίγο το ρυθμό.

Αμέσως μετά τον φαγητό κάντε μια χαλαρή βόλτα για 10-15 λεπτά, μην ξαπλώσετε κατευθίαν. Το χαλαρό περπάτημα μετά το φαί βοηθά στην καλύτερη πέψη

Το βραδάκι θυσιάστε μισή ώρα από την τηλεόραση πάρτε το σύντροφο σας ή κάποιον φίλο και βγείτε μια βόλτα για περπάτημα. Θα νιώσετε πολύ όμορφα.

Τα σαββατοκύρια ή όποτε βρίσκετε καιρό, επιλέξτε κάποιον από τους εκπληκτικούς προορισμούς για περπάτημα που έχει η χώρα μας.

Το Καλύτερο Φάρμακο

Κάθε επιλογή για περπάτημα είναι καλή. Για τα μέγιστα θετικά αποτελέματα επιλέξτε ταχύ περπάτημα για 45 λεπτά 5 φορές την εβδομάδα. Πριν ξεκινήσετε το πρόγραμμα απευθυνθείτε στον γιατρό σας ή τον οστεοπαθητικό σας για το πρόγραμμα που ενδύκνειται σε εσάς.

Μουράτης Ελευθέριος

Οστεοπαθητικός – Φυσιοπαθολόγος

 

http://www.dromostherapeia.gr

 

Προγραμματισμός δράσης μέχρι και το συλλαλητήριο του Π.Α.ΜΕ στην Δ.Ε.Θ

Η προετοιμασία του συλλαλητηρίου του ΠΑΜΕ το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη και ο προγραμματισμός της δράσης βρέθηκε στο επίκεντρο της σύσκεψης που διοργάνωσε ηΓραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ την Πέμπτη με συνδικαλιστές του εργατικού κινήματος και εκπροσώπους φορέων στο Εργατικό Κέντρο της πόλης.

Το συλλαλητήριο θα πλαισιωθεί με μια σειρά δράσεις και πρωτοβουλίες του ταξικού κινήματος για τη συσπείρωση και την κινητοποίηση των εργαζόμενων της πόλης και της περιοχής.

Τις μέρες πριν το συλλαλητήριο, εκτός από περιοδείες, εξορμήσεις και τη συνέντευξη Τύπου των φορέων της κοινωνικής συμμαχίας, που θα γίνει την Πέμπτη 8 Σεπτέμβρη, προγραμματίζονται επίσης:

  • Την Πέμπτη 1η Σεπτέμβρη, συναυλία για τους ανέργους, στην Αριστοτέλους με Τσιμισκή.
  • Τη Δευτέρα 5 Σεπτέμβρη, στις 10 π.μ., παράσταση διαμαρτυρίας για τους ανέργους, στον ΟΑΕΔ της Δωδεκανήσου.
  • Την Τετάρτη 7 Σεπτέμβρη, στις 10 π.μ., κινητοποίηση στο Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.
  • Το σωματείο μας θα προγραμματίσει περιοδείες σε χώρους δουλειάς του κλάδου.

 

  • Μιλώντας εκ μέρους της Γραμματείας Θεσσαλονίκης, ο Λεωνίδας Στολτίδης σημείωσε ανάμεσα σε άλλα:
  • «Αυτό που χρειάζεται τώρα, είναι να σημάνουμε συναγερμό. Στη μάχη όλες οι δυνάμεις, χωρίς καμιά επανάπαυση, κανένα εφησυχασμό.
  • Δεν πάμε να δώσουμε έναν αγώνα με όρους απόκρουσης των μέτρων, αλλά με όρους και πνεύμα διεκδίκησης της ικανοποίησης των αναγκών της εργατικής τάξης, με όρους δημιουργίας των προϋποθέσεων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής».
  •  «Απευθύνουμε κάλεσμα προς το πανελλαδικό συντονιστικό των μπλόκων της αγροτιάς, να συνεχίσουμε να πορευόμαστε μαζί, να συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη μαζί και η συγκέντρωση στη ΔΕΘ είναι ευκαιρία να το επιβεβαιώσουμε αυτό. Θέλουμε μαζί μας τους φτωχούς αγρότες, τους Αγροτικούς Συλλόγους, τις αγροτικές Ομοσπονδίες, Επιτροπές Αγώνα αγροτών, Μπλόκων, γιατί νομίζουμε πως αυτός ο δρόμος είναι που θα μας βοηθήσει να συσπειρωθούν δυνάμεις, αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί στο ξέφωτο».

Σύσκεψη εν όψει της Δ.Ε.Θ

Συνδικάτο Εργαζομένων Φαρμάκου Καλλυντικού

και Συναφών Επαγγελμάτων

Συνάδελφοι το Συνδικάτο καλεί ΟΛΑ τα μέλη του

στην ανοιχτή – πλατιά σύσκεψη του Π.Α.ΜΕ με θέμα την οργάνωση της κινητοποίησης στα εγκαίνια της 78ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Η σύσκεψη θα γίνει την Πέμπτη 25 Αυγούστου, στις 7μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

Μισθοί πείνας και μερική απασχόληση «κυριαρχούν» στην Ελλάδα.

 

http://www.sofokleousin.gr/archives/313792.html

Μισθοί κάτω των 400 ευρώ και συμβάσεις μερικής απασχόλησης συνθέτουν το «καθεστώς» των νέων προσλήψεων στον εργασιακό χώρο

To θετικό ισοζύγιο προσλήψεων-απολύσεων των πρώτο επτάμηνο του 2016 αποτελεί την μία όψη του νομίσματος για την πορεία της απασχόλησης στη χώρα μας. Η άλλη όψη που αφορά κυρίως τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των προσλήψεων και όσων έχουν το «προνόμιο» της εργασίας, καταδεικνύει ότι επικρατούν οι  μισθοί… πείνας και οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά το τελευταίο επτάμηνο Ιανουαρίου-Ιουλίου, μία στις δύο συμβάσεις ήταν μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης.

Αυτό που προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, είναι ότι μικρά αμειβόμενες και συνάμα ευέλικτες μορφές εργασίας τείνουν να γίνουν καθεστώς στην Ελλάδα. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους και αναδεικνύουν την αλλαγή «κουλτούρας» και πρακτικής στις εργασιακές σχέσεις στη χώρα μας.

Μόνο τον Ιούλιο μια στις δύο από τις 201.793 προσλήψεις έγιναν με συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης. Αναλυτικότερα σε 201.793 προσλήψεις που έλαβαν χώρα τον Ιούλιο, το 38,87% αφορούσε μερική απασχόληση και  το 15,29% εκ περιτροπής εργασία.

Ένα εξίσου ποιοτικό χαρακτηριστικό αυτών υποαμοιβόμενων προσλήψεων το τελευταίο επτάμηνο, αποτελεί το γεγονός ότι οι εργοδότες επιλέγουν νεότερους σε ηλικία εργαζόμενους, κυρίως κάτω από τα 30, έναντι των μεγαλύτερων σε ηλικία που κοστίζουν και περισσότερο… Μόνο τον Ιούλιο έγιναν 22.533 προσλήψεις εργαζομένων από 15 έως 24 ετών και 2.004 προσλήψεις στις ηλικίες 25 έως 29 ετών.

Οι ηλικιακές κατηγορίες άνω των 30 έχουν τα πρωτεία στις απολύσεις, που ήταν κατά 4.088 περισσότερες από τις προσλήψεις.

Μέσω αυτών των στοιχείων δίνεται μια σαφή εικόνα για τις ισχυρές μεταβολές που έχουν υποστεί οι εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα. Η εργασία πλήρους απασχόλησης τείνει να γίνει είδος προς εξαφάνιση, τη στιγμή που ο μισθοί ολισθαίνουν ολοένα και πιο πολύ…

 

O ελεύθερος χρόνος στο στόχαστρο…γιατί άραγε;

εικονα16.jpg

Σε όλες τις περιόδους της ανάπτυξής του, ο άνθρωπος διέθετε για εργασία ένα μόνο μέρος της ημέρας και ένα άλλο για να ανανεώσει την εργατική του δύναμη, δηλαδή για να ανακτήσει δυνάμεις, ώστε να μπορέσει εργασθεί την επόμενη μέρα.

Διαβάστε τη συνέχεια

Η επίθεση στους στους χώρους εργασίας και η αλλοίωση της συνείδησης.

Με την ενηλικίωσή του ο άνθρωπος εντάσσεται σε μία κοινωνική τάξη. ανάλογα με τη θέση που παίρνει στην παραγωγική διαδικασία. Επειδή κατά κανόνα δεν έχει καν ακούσει την αντικειμενική διαίρεσή της σε κοινωνικές τάξεις, αγνοεί παντελώς τους νόμους κίνησής της και δυσκολεύεται να αποκτήσει ταξική συνείδηση.

Το κοινωνικό περιβάλλον, η στρεβλή παιδεία και άλλοι παράγοντες διαμορφώνουν μέσα του μια παραμορφωμένη αντίληψη για τον κόσμο.

Ακόμη αν ένας νέος προέρχεται από μια οικογένεια που ανήκει στην εργατική τάξη, συχνά διαπαιδαγωγείται με την αντίληψη, πως πρέπει να ξεφύγει από αυτή την τάξη και αυτό θα συμβεί μόνο αν “μάθει γράμματα”. Παροτρύνεται να μορφωθεί ώστε να αποκτήσει οικονομική υπεροχή απέναντι στην υπόλοιπη κοινωνία. Πιστεύει ότι η μόρφωση είναι ένα μέσο πλουτισμού και δραπέτευσης από την εργατική τάξη της πατρικής του οικογένειας..

Η πολυδιάσπαση της εργατικής τάξης

Η πείρα που απόκτησε η αστική τάξη στον 20ο αιώνα την οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τη συμφέρει να αντιμετωπίζει μια εργατική τάξη διασπασμένη σε αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες. Ξεκινώντας με τη διάκριση των εργαζομένων σε “μπλε και λευκά κολάρα” σταδιακά οδήγησε την εργατική τάξη στην πολυδιάσπαση. Σε διαφορετικές ομάδες εργαζομένων δημιουργήθηκαν διαφορετικές συνθήκες εργασίας και σε μερικές δόθηκαν προνόμια, που τις έκαναν να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες. Διαφορετική ήταν η αντιμετώπιση των εργαζομένων στα διοικητικά τμήματα, στο τμήμα παραγωγής, στη συντήρηση κλπ. Ανεξάρτητα όμως από τα αισθήματα υπεροχής ή κατωτερότητας, όλοι οι εργαζόμενοι στον ένα ή τον άλλο βαθμό αισθάνονται ανασφάλεια για το μέλλον τους και αντιμετωπίζουν ανά πάσα στιγμή τον κίνδυνο της απόλυσης, ανεξάρτητα από την απόδοση και τη συμπεριφορά τους.

Οι μεγάλες εταιρίες εξυπηρετώντας τόσο το επιχειρηματικό όσο και το ταξικό τους συμφέρον συχνά καταργούν ολόκληρα τμήματα της επιχείρησης (λογιστήριο, μηχανουργείο, τμήμα συντήρησης, τμήμα διακίνησης, συσκευασίας, μεταφορών κ.ά) και χρησιμοποιούν εργαζόμενους που απέλυσαν ως υπεργολάβους αυτοαπασχολούμενους ή οργανωμένους σε μικρές εταιρίες. Οι νέοι αυτοί “επιχειρηματίες”, ενώ τις περισσότερες φορές υφίστανται την ίδια ή και χειρότερη εκμετάλλευση, έχουν την αυταπάτη ότι ξέφυγαν και συντηρούν το όνειρο να γίνουν κάποτε μεγαλοεπιχειρηματίες.

Ανεξάρτητα από το βαθμό της επαγγελματικής τους επιτυχίας τους, εξαρτώνται άμεσα από τις εργοδότριες εταιρίες για παραγγελίες, πρώτες ύλες, εργαλεία, μεθόδους εργασίας, βοηθητικό προσωπικό και άλλα μέσα. Η μονοπωλιακή πολιτική των επιχειρηματικών ομίλων χειροτερεύει την εξάρτησή τους. Οι υπεργολάβοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι παίρνουν δικές τους αποφάσεις, ότι κάνουν δικές τους επιλογές, αλλά κατά βάση η ύπαρξη και η δράση τους εξαρτάται από την πολιτική των εργοδοτριών-εταιριών. Συχνά οδηγούνται στο μαρασμό, στην πτώχευση και όταν βρεθούν στην ανεργία ζηλεύουν εκείνους, που εργάζονται για ένα κομμάτι ψωμί, έστω και κάτω από απάνθρωπες συνθήκες. Ακόμη όμως και σ΄ αυτή την περίπτωση δυσκολεύονται να αποκτήσουν ταξική συνείδηση και συχνά η μήνη τους στρέφεται εναντίον της εργατικής τάξης, των μεταναστών και άλλων συντελεστών.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες η συνδικαλιστική οργάνωση και δράση των εργαζομένων σε μικρές επιχειρήσεις είναι δυσκολότερη. Από τη μια μεριά αισθάνονται ότι εξ αιτίας του μικρού μεγέθους της επιχείρησης η οργάνωσή τους είναι αδύναμη και ευάλωτη. Από την άλλη έχουν προσωπική αντίληψη για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το “αφεντικό”, που μερικές φορές προσφέρει προσωπική εργασία στην επιχείρηση. Έτσι έχουν την ψευδαίσθηση ότι “όλοι, εργαζόμενοι και αφεντικά βρίσκονται στην ίδια βάρκα” και το συμφέρον του ενός είναι και συμφέρον του άλλου. Κάτω από αυτές τις συνθήκες καθυστερεί η ανάπτυξη της ταξικής τους συνείδησης και πέφτουν πιο εύκολα θύματα της αστικής προπαγάνδας.

Ιδεολογική ενσωμάτωση των εργαζομένων.

Οι εργαζόμενοι μέσα στους χώρους εργασίας δέχονται ένα καταιγισμό ιδεολογημάτων, που έχουν στόχο την αλλοτρίωση της συνείδησής τους. Η ιδεολογία τους διαφθείρεται συνειδητά όχι μόνο μέσα στους χώρους εργασίας αλλά και μέσα στα συνδικάτα τους.

Στον εργαζόμενο, που δεν έχει καταλάβει τους νόμους κίνησης της κοινωνίας δημιουργείται η αντίληψη πως το αφεντικό είναι εκείνο που προσφέρει εργασία στον εργαζόμενο. Δεν είναι τυχαία η αυθόρμητη χρησιμοποίηση του όρου “εργοδότης”, που σημαίνει “αυτός που προσφέρει εργασία” στον εργαζόμενο. Μέσα στην επιχείρηση καλλιεργείται η αντίληψη πως πρέπει “να πάει καλά η δουλειά του αφεντικού ώστε να φάει και ο εργάτης γλυκό ψωμάκι”. Δεν καταλαβαίνει ο εργαζόμενος ότι αυτός είναι που με την υπεραξία που παράγει ταΐζει το αφεντικό και όχι το αντίστροφο. Αγνοεί ότι ο επιχειρηματίας υπάρχει επειδή υπάρχουν εργαζόμενοι και όχι το αντίστροφο. Δύσκολα αντιλαμβάνεται την αντικειμενική αλήθεια ότι “χωρίς εργάτες γρανάζι δε γυρνά”.

Στις σημερινές συνθήκες μάλιστα, που η μεγάλη μάζα του επιστημονικού προσωπικού μιας εταιρίας ανήκει στην εργατική τάξη, είναι όχι μόνο αληθινό αλλά και απόλυτα εφικτό οι εργαζόμενοι να μπορούν να λειτουργήσουν μόνοι τους τις επιχειρήσεις, χωρίς αφεντικά, πως αυτό είναι το συμφέρον τους και ταυτόχρονα το συμφέρον όλης της κοινωνίας.

Η αστική προπαγάνδα μαζί με τις καπιταλιστικές συνθήκες εργασίας ωθούν σε αντιπαράθεση τους εργαζόμενους. Φροντίζουν ώστε, ο εργαζόμενος να θεωρεί αντίπαλό του την εργαζόμενη γυναίκα και το μετανάστη που η αμοιβή τους είναι χαμηλότερη. Αντίπαλος για τον παλιό εργαζόμενο να θεωρείται ο νέος, που αμείβεται λιγότερο αλλά συχνά έχει περισσότερες θεωρητικές γνώσεις από τον παλιό.

Οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούνται από τους επιχειρηματίες σαν αιχμή του δόρατος για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, του ανταγωνισμού και της κυβερνητικής πολιτικής. Με την απειλή των απολύσεων παραγράφονται τα χρέη των επιχειρήσεων προς το δημόσιο, διευθετούνται χρέη προς τις τράπεζες, χορηγούνται σκανδαλώδη δάνεια και προνόμια, ενώ παράλληλα μειώνονται μισθοί και καταργούνται δικαιώματα που έχουν κερδίσει οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους.

Η ανεργία αυτή καθ΄ αυτή έχει αρνητικές ψυχολογικές συνέπειες για τους εργαζόμενους. Ο άνεργος δε χάνει μόνο την εργασία του αλλά και την ελπίδα του. Η εξάρτησή του από την ελεημοσύνη τσακίζει την αξιοπρέπειά του. Αρνητικές συνέπειες για την ψυχολογία των εργαζομένων στο δημόσιο έχει και η πρόσληψη υπεράριθμου προσωπικού. Η συνείδηση των υπεράριθμων διαφθείρεται και τσακίζεται όταν πληρώνονται χωρίς να εργάζονται. Βρίσκονται συνεχώς εξαρτημένοι από τον πολιτικό που μεσολάβησε για την πρόσληψή τους, υποκλίνονται και μετατρέπονται αυτοί και οι οικογένειές τους σε όμηρους στις εκλογικές αναμετρήσεις

Η αυταπάτη της συμμετοχής στα κέρδη.

Με διάφορες μορφές αμοιβής, όπως η “συμμετοχή των εργαζομένων στα κέρδη” και η “κεφαλαιοποίηση του μισθού” οι εργαζόμενοι έχουν την ψευδαίσθηση πως είναι κι αυτοί λίγο ως πολύ αφεντικά. Επίσης στις επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας το προσωπικό σε διευθυντικές λειτουργίες – χωρίς φυσικά τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων αντίθετων προς τα συμφέροντα του αφεντικού- το προσωπικό αυτό αισθάνεται ότι η πρόοδος της επιχείρησης είναι προσωπική του υπόθεση και πως το δικό του συμφέρον ταυτίζεται με το συμφέρον της επιχείρησης. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται στελέχη κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση του ιδιοκτήτη της επιχείρησης, έτοιμα να εφαρμόσουν τις πιο απάνθρωπες επιλογές της επιχείρησης και να υπερκεράσουν σε σκληρότητα τους ίδιους τους επιχειρηματίες.

Σε περιόδους καπιταλιστικής ανάπτυξης, σπρώχνοντας το ενδιαφέρον των εργαζομένων προς το χρηματιστήριο καλλιεργούν στην εργατική τάξη την ψυχολογία του ατομικού ιδιοκτήτη και την ενσωματώνουν στη λογική της διαχείρισης του καπιταλισμού. Εκεί οι εργαζόμενοι χάνοντας τις οικονομίες τους χάνουν και την αυτοεκτίμησή τους, επειδή “παίξανε με τους δυνατούς” και χάσανε.

Η ιδεολογική ενσωμάτωση στα συνδικάτα.

Η χειραγώγηση των συνδικάτων από την εργοδοσία πραγματοποιείται με άμεσους και με έμμεσους τρόπους. Πραγματοποιείται με την ανάδειξη συμβιβασμένων ηγεσιών και με την εξαγορά παλιών. Κάτω από αυτές τις ηγεσίες οι εργαζόμενοι αποκτούν ρεφορμιστικές αντιλήψεις, ηττοπάθεια, περιθωριοποιούνται και ξεκόβουν από τους ταξικούς αγώνες.

Με την παρότρυνση της εργοδοσίας μαζικά συνδικάτα διασπώνται σε μικρότερα π.χ. πτυχιούχων και μη πτυχιούχων, τεχνικού προσωπικού και διοικητικού προσωπικού κ.ά. Τα συνδικάτα αυτά αντί να έχουν στο στόχο τους την επίλυση των γενικότερων προβλημάτων του κλάδου τους, κινούνται από μικροσυμφέροντα και έρχονται σε αντιπαράθεση με τα συνδικάτα των υπόλοιπων εργαζομένων.

Τα ρεφορμιστικά συνδικάτα που επιδιώκουν τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών μπλέκονται σε “κοινωνικούς διαλόγους” για την εξεύρεση “συμβιβαστικών λύσεων” που σε τελευταία ανάλυση εξυπηρετούν τον ταξικό τους αντίπαλο. Κάνουν πράξη την προπαγάνδα της ταξικής ειρήνης, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση πως το επιχειρηματικό κέρδος πάει χέρι-χέρι με την υλική ευημερία του λαού. Οι ηγέτες αυτοί έχουν πάψει προ πολλού να υποστηρίζουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και υπερασπίζονται την πολιτική των μονοπωλίων.

Στις διαμαρτυρίες τους τα ρεφορμιστικά συνδικάτα προβάλλουν αιτήματα που αφήνουν στο απυρόβλητο την αιτία της δυστυχίας τους και χρησιμοποιούν πυροσβεστικά συνθήματα όπως “ρίξτε λεφτά στην αγορά” “πάρτε πίσω τα μέτρα” κ.ά.

Η ιδεολογική ενσωμάτωση σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης.

Με στόχο την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης, που δημιουργείται από την υπερσυσσώρευση κεφαλαίου, οι εργαζόμενοι υφίστανται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της αστικής τάξης μία ολόπλευρη πλύση εγκεφάλου. Παρακολουθούν στα δελτία ειδήσεων και στα τραπέζια των συζητήσεων διαλόγους που επικεντρώνουν το θέμα σε οικονομικά μεγέθη και όρους όπως διαρθρωτικές αλλαγές, αποδοτικότητα, χρηματοοικονομικά αποτελέσματα, εξυπηρέτηση δανείων, παραγωγικότητα. Μπερδεύονται με οικονομικούς δείκτες όπως οι Dow Jones, Nasdaq, στατιστικά,δημοσιονομικά μεγέθη και εμπλέκονται σε ένα κυκεώνα όρων και στοιχείων που αφορούν την κρίση του κεφαλαίου και τις προσπάθειες ανάκαμψής του..

Όλα αυτά τα μεγέθη πλασάρονται από τα ΜΜΕ σαν κριτήρια για την έξοδο από την κρίση, διοχετεύοντας έντεχνα στο λαό την αντίληψη πως η ζωή και το μέλλον του εξαρτάται από τη διαμόρφωση αυτών των δεικτών. Αγνοούν ότι αυτά τα στοιχεία δεν είναι παρά καπιταλιστικά μεγέθη και όροι για την παρακολούθηση της κίνησης του κεφαλαίου.

Αρνητικές ψυχολογικές επιπτώσεις έχει και η δράση των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), των Κοινωνικών συνεταιριστικών Επιχειρήσεων (ΚΟΙΝΣΕΠ) και του εθελοντισμού. Δημιουργούνται και χρησιμοποιούνται από τις αστικές κυβερνήσεις και την ΕΕ για την εξασφάλιση δωρεάν εργασίας απαλλάσσοντας το καπιταλιστικό κράτος από την υποχρέωση να προσλάβει εργαζόμενους για υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, ενώ ταυτόχρονα έχουν αρνητικές ψυχολογικές συνέπειες για τους εργαζόμενους εξ αιτίας της προπαγάνδας, ότι προσφέρουν “κοινωνική αλληλεγγύη” ενώ στην πραγματικότητα συγκαλύπτουν και ανακυκλώνουν την ανεργία, την υποαπασχόληση και τη φτωχοποίηση του λαού.

Η αντιμετώπιση της ολόπλευρης επίθεσης

Κάτω από αυτές τις συνθήκες δυσκολεύεται η ωρίμανση της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης, που είναι βασικό όπλο για την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων. Παράλληλα όμως οι κινητοποιήσεις των ταξικών δυνάμεων ωριμάζουν τους εργαζόμενους, που συνειδητοποιούν μέσα από τη δική τους πείρα, ότι οι πολύπλευρες δυσκολίες, οι αντικειμενικές αδυναμίες, οι ανεπιτυχείς αγώνες και τα πισωγυρίσματα έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά μπορούν να καθυστερήσουν αλλά δεν μπορούν να αποτρέψουν την ανατροπή του καπιταλισμού.

 

http://dioti.gr/index.php/2014-09-16-18-38-46/463-8-4

Ενημερωτικό για το σχέδιο νόμου για τις ΣΣΕ

424473

Νέες υπογραφές προστίθενται καθημερινά στο κείμενο – κάλεσμα που προτείνουν Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα σε όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις για «να οργανώσουμε με τόλμη το μεγάλο μέτωπο αγώνα για τη διεκδίκηση των απωλειών που είχαμε σε μισθούς, μεροκάματα, συντάξεις και κυρίως την κατάργηση των αντεργατικών νόμων που περιορίζουν ή καταργούν τις ΣΣΕ».
Παράλληλα, διακινείται και συζητιέται το σχέδιο νόμου, που συντάχθηκε με πρωτοβουλία συνδικαλιστικών οργανώσεων για τις Συλλογικές Συμβάσεις, το οποίο θα κατατεθεί σε όλα τα κόμματα, εκτός της Χρυσής Αυγής.
Με το σχέδιο νόμου καταργούνται διατάξεις που περιέχονται σε προηγούμενους αντεργατικούς νόμους, διασφαλίζονται πλήρως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και οι Συμβάσεις, αποκαθίστανται ο κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ, τα δώρα και τα επιδόματα σε όλους τους συνταξιούχους, οι όροι των κλαδικών Συμβάσεων επανέρχονται στα επίπεδα πριν από το 2012, ως βάση για τις νέες συλλογικές διαπραγματεύσεις, καταργούνται οι ελαστικές μορφές απασχόλησης κ.ά.

Ενδειχτικά, εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών λένε,

Διαβάστε τη συνέχεια